அன்னை தெரேசா பொன்மொழிகள்

உதவும் கரங்கள், பிரார்த்திக்கும் உதடுகளைவிடச் சிறந்தது.

ரொட்டிக்கான பசியை விட அன்பின் பசியை அகற்றுவது மிகவும் கடினம்.

பணம் மட்டும் கொடுத்து திருப்தி அடைய வேண்டாம். பணம் மட்டும் போதாது, அவர்கள் நேசிக்கப்பட உங்கள் இதயம் அவர்களுக்கு தேவை. எனவே, நீங்கள் செல்லும் இடமெல்லாம் உங்கள் அன்பைப் பரப்புங்கள்.

சிலர் நன்றாக வாழ்வதற்கு ஒரு காரணம் இருக்க வேண்டும். அதற்காக அவர்கள் உழைத்திருக்ககூடும். ஆனால், ஒருவருக்கு பயன்படக்கூடிய பொருட்களை மக்கள் தூக்கி எறிந்து வீணாக்குவதை பார்க்கும்போதுதான் எனக்கு கோபம் வருகிறது.

செல்வந்தர்கள் பணம் கொடுத்து பெறக்கூடியதை ஏழைகளுக்கு, அன்பிற்காக கொடுக்க முயற்சிக்கிறேன். தொழுநோயாளியை பணத்திற்காக நான் தொடுவதில்லை; கடவுளின் அன்பிற்காக நான் அவர்களை மனமுவந்து குணப்படுத்துகிறேன்.

உங்களால் நூறு பேருக்கு உணவளிக்க முடியாவிட்டால், ஒருவருக்கு மட்டுமாவது உணவளியுங்கள்.

தனிமையும் தேவையற்ற உணர்வும் மிகக் கொடிய வறுமை.

நம் சேவை கடலில் ஒரு துளி என்று நாமே உணர்கிறோம். ஆனாலும் அந்த துளி இல்லாமல் கடலில் தண்ணீர் இன்னும் குறைவாகவே இருக்கும்.

இன்றைய மிகப்பெரிய நோய் தொழுநோயோ காசநோயோ அல்ல, மாறாக யாருக்கும் தேவையற்றர் என்ற உணர்வே.

பணக்காரர்கள் கூட அன்பிற்காகவும், கவனிப்பதற்காகவும், விரும்பப்படுவதற்காகவும், சொந்தம் என்று அழைக்கப்படுபவதற்கும் ஏக்கத்துடன் காத்திருக்கிறார்கள்.

ஒரு சிறு புன்னகை செய்யக்கூடிய நன்மைகள்அனைத்தையும் நாம் ஒருபோதும் அறிய மாட்டோம்.

நீங்கள் செல்லுமிடமெல்லாம் அன்பை பரப்புங்கள். உங்களிடம் வந்தவர்கள் யாரும் வருத்தத்துடன் திரும்பாமல் இருக்கட்டும்.

நாம் நம்முடன் இருக்கும் நபர்களிடம் அன்பு செலுத்த முடியாமல் போனால் நம்மால் பார்க்க முடியாத கடவுளிடம் எப்படி அன்பு செலுத்த முடியும்?

எப்பொழுதும் ஒருவரை ஒருவர் புன்னகையுடன் சந்திப்போம், ஏனென்றால் புன்னகை அன்பின் ஆரம்பம்.

நீங்கள் செல்லும் இடமெல்லாம் அன்பைப் பரப்புங்கள். உங்களிடம் வந்தவர்கள் யாரும் மகிழ்ச்சியின்றி திரும்ப வேண்டாம்.

ஒரு எளிய புன்னகை செய்யக்கூடிய அனைத்து நன்மைகளையும் நாம் ஒருபோதும் அறிய மாட்டோம்.

அன்பு என்பது அனைத்து பருவங்களிலும் கைக்கெட்டும் தூரத்தில் கிடைக்கக்கூடிய ஒரு பழம்

வறுமை என்பதுஉண்ண உணவின்றி, உடுத்த துணியின்றி, வசிக்க வீடின்றி இருப்பது மட்டுமே என்று சில நேரங்களில் நாம் நினைக்கிறோம். யாருக்கும் தேவைப்படாமல், யாராலும் விரும்பப்படாமல், யாராலும் கவனிக்கப்படாமல் இருப்பதே வறுமையிலும் மிகப்பெரிய வறுமை.

அன்பான வார்த்தைகள் குட்டையாகவும் பேசுவதற்கு எளிதாகவும் இருக்கலாம், ஆனால் அவற்றின் எதிரொலிகள் உண்மையிலேயே முடிவற்றவை.

அமைதி ஒரு புன்னகையில் தொடங்குகிறது.

என்னால் தனியாக உலகை மாற்ற முடியாது, ஆனால் பல அலைகளை உருவாக்க தண்ணீரில் ஒரு கல்லை எறிய முடியும்.

நாம் செய்வது கடலில் ஒரு துளி என்றே உணர்கிறோம். ஆனால் அந்தத் துளி இல்லையெனில், கடலுக்குக் குறைவுதான்.

இந்த கணத்தில் மகிழ்ச்சியாய் இரு, அதுவே போதும். ஒவ்வொரு கணமும் நமக்குத் தேவை, அதிகமில்லை.

ஒரு புன்னகையுடன் ஒருவரை ஒருவர் சந்திப்போம், ஏனெனில் புன்னகையே அன்பின் ஆரம்பம்.

நூறு பேருக்கு உணவளிக்க முடியாவிட்டால், ஒருவருக்காவது உணவளியுங்கள்.

நம் அனைவராலும் பெரிய காரியங்களைச் செய்ய முடியாது. ஆனால் சிறிய காரியங்களை, பெரும் அன்புடன் செய்யலாம்.

நமக்கு அமைதி இல்லையென்றால், நாம் ஒருவருக்கொருவர் சொந்தமானவர்கள் என்பதை மறந்துவிட்டதே காரணம்.

தீவிர அன்பு கணக்கிடுவதில்லை, அது வெறுமனே கொடுக்கிறது.

நேற்று கடந்துவிட்டது. நாளை இன்னும் வரவில்லை. நம்மிடம் இருப்பது இன்று மட்டுமே.

மௌனத்தின் கனி பிரார்த்தனை. பிரார்த்தனையின் கனி நம்பிக்கை. நம்பிக்கையின் கனி அன்பு. அன்பின் கனி சேவை. சேவையின் கனி அமைதி.