அரிஸ்டாட்டில் பொன்மொழிகள் - தத்துவம் & ஞானம்

கட்டளையிட விரும்புபவன் முதலில் பணிவதற்குக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

நாம் எதை தொடர்ந்து செய்கிறோமோ, அதுவாகவே ஆகிறோம். எனவே, திறமை என்பது ஒரு செயல் அல்ல அது ஒரு பழக்கம்.

இரு உடல்களில் ஓருயிர் வசித்தல்தான் காதல்.

கல்வியின் வேர்கள் கசப்பானவை, ஆனால் பழம் இனிப்பானது.

இதயத்தைக் கற்பிக்காமல் மனதைக் கற்பிப்பது கல்வி அல்ல.

செய்வதற்கு முன் நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவற்றை அதை செய்வதன் மூலம் கற்றுக்கொள்கிறோம்.

ஒரு எண்ணத்தை ஏற்காமல் அதை பேச அனுமதிப்பதுதான் படித்த மனதின் அடையாளம்.

கல்வி என்பது செழுமையில் ஆபரணம், துன்பங்களில் அடைக்கலம்.

அனைவருக்கும் நண்பன் யாருக்கும் நண்பன் அல்ல.

அனைவருக்கும் நண்பன், யாருக்கும் நண்பன் அல்ல.

உண்மையிலிருந்து சிறு விலகலும், பின்னாளில் பல மடங்காகப் பெருகும்.

முழுமையானது அதன் பாகங்களின் கூட்டுத்தொகையை விடப் பெரியது.

போரில் வெற்றி பெறுவது மட்டும் போதாது; அமைதியை நிலைநாட்டுவதே மிக முக்கியம்.

நாம் எதைச் செய்வதற்கு முன் கற்க வேண்டுமோ, அதைச் செய்வதன் மூலமே கற்கிறோம்.

கல்வியின் வேர்கள் கசப்பானவை, ஆனால் அதன் கனிகள் இனிமையானவை.

நம் இருண்ட தருணங்களில்தான், ஒளியைக் காண நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

நல்ல சீடனாக இருக்க முடியாதவன் நல்ல தலைவனாகவும் இருக்க முடியாது.

நினைவு என்பது ஆன்மாவின் எழுத்தர்.

நட்புக்கொள்ள விரும்புவது விரைவான செயல்; ஆனால் நட்பு என்பது மெதுவாகக் கனியும் பழம்.

நம்பிக்கை ஒரு விழித்த கனவு.

நீ எவ்வளவு அதிகமாக அறிகிறாயோ, அவ்வளவு அதிகமாக உனக்குத் தெரியாததை அறிகிறாய்.

தரம் என்பது ஒரு செயல் அல்ல, அது ஒரு பழக்கம்.

வேலையில் உள்ள இன்பமே, பணியில் செம்மையைத் தருகிறது.

தன் அச்சங்களை வென்றவனே உண்மையில் சுதந்திரமாய் இருப்பான்.

வீரச் செயல்களைச் செய்வதால், நாம் வீரர்களாகிறோம்.

கல்வியறிவு பெற்றவர்கள் கல்லாதவர்களிடமிருந்து உயிரோடு இருப்பவர்கள் இறந்தவர்களிடமிருந்து வேறுபடுவது போல வேறுபடுகிறார்கள்.

இதயத்திற்கு கல்வி அளிக்காமல் மூளைக்கு மட்டும் கல்வி அளிப்பது கல்வியே அல்ல.

துரதிர்ஷ்டம் தான், உண்மையான நண்பர்கள் யாரெனக் காட்டும்.

ஒரு கருத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாமலேயே அதை ஆராயும் திறன், கல்வியறிவுள்ள மனதின் அடையாளம்.

சமையல்காரரை விட விருந்தாளியே விருந்தின் சிறப்பை நன்கு அறிவார்.

கட்டுப்பாட்டின் வழியே சுதந்திரம் பிறக்கும்.

நண்பன் என்பவன் யார்? இரு உடல்களில் வாழும் ஒற்றை ஆன்மா.

மகிழ்ச்சியே வாழ்வின் பொருளும் நோக்கமும் ஆகும், மனித இருப்பின் முழு இலக்காகும்.

நாம் திரும்பத் திரும்பச் செய்வதே நாம். ஆகவே, சிறப்பு என்பது செயல் அல்ல, அது ஒரு பழக்கம்.

மனதின் ஆற்றலே வாழ்வின் சாரம்.

அறிந்தவர்கள் செயலாற்றுவார்கள். புரிந்தவர்கள் கற்றுக்கொடுப்பார்கள்.

பொறுமை கசப்பானது, ஆனால் அதன் பழம் இனிமையானது.

மகிழ்ச்சி என்பது ஆன்மாவின் குணம்... பொருள் சூழ்நிலையின் செயல்பாடு அன்று.

உன் திறமைகளும் உலகின் தேவைகளும் சந்திக்கும் இடமே, உன் வாழ்வின் குறிக்கோள்.

மற்றவர்களிடம் உள்ள அனைத்து நட்புணர்வுகளும் ஒரு மனிதன் தன்னிடம்கொண்டிருக்கும் உணர்வுகளின் நீட்சியே.

மனித இனம் மேலும் வளர்ச்சி பெற்ற நிலையில் இல்லாததற்குக் காரணம், வெள்ளங்களும் மற்ற இயற்கைப் பேரழிவுகளும்தான்.

நம்முடைய நற்பண்புக்கும்,நம்முடைய அறிவாற்றலுக்கும் ஏற்றபடிதான் நாம் அடையும் மகிழ்ச்சி இருக்கும்.

கனவானது தூக்க நிலையின் சிந்தனை.

பெருந்தன்மையான குணம் எல்லா நற்குணங்களுக்கும் ஆபரணம் போன்றது.

மனிதனை மனிதனாக்குபவை உதவிகளும் வசதிகளுமல்ல. இடையூறுகளும் துன்பங்களுமே.

இன்பம் வரும்போது அதைப் பற்றி சிந்தனை செய்யாதே. அது போகும் போது அதைப் பற்றி சிந்தனை செய்.

நல்ல ஆரம்பம் வேலையை பாதி ஆக்கிவிடும்.

இடர்ப்பாடுகள் ஒருவனுக்கு உண்மையான நண்பர்களை எடுத்து காட்டும்.